Deze blog is verplaatst naar http://www.fiedelewie.be/.

Waarom weet ik ook niet.

Bilzen krijgt van mij de eer om benoemd te worden tot Stad Met De Meest Lelijke Kerstversiering. De straten zijn overwoekerd met drukke, blauwe lichten en het toch al niet zo fraaie stadhuis is nog onooglijker gemaakt dankzij een overdosis lelijke lampjes…

Ik ontdekte gisteren een campagne tegen Telenet. De makers ervan parodiëren reclameadvertenties van het telecommunicatiebedrijf.

Volgens mijn bescheiden doch vastberaden mening doen ze dit op een erg slechte manier. Vooral het logo en ’smalband’ vind ik een echte afknapper. En dan nog een stiekeme diss op de cheeta. Denkt er dan niemand aan dat beest zijn gevoelens??

Waar gaat dat naar toe in deze wereld, als men zelfs nog geen fatsoenlijke haatcampagnes meer kan opstarten?

Kerstmis, het is een tijd waar ik ietwat allergisch aan ben. Overdaad aan lichtjes, gevelkerstmannen en jingles zijn niet echt aan mij besteed.

Toch brengt zelfs deze tijd van het jaar wat goeds met zich mee. Bij deze:

Mijn top 3 van meest lachwekkende kerstmisvideoclips ooit.

Op de derde plaats: Lonely this Christmas van Mud

Mijn favoriet gedeelte is als ze zingen: “The only things I see are loneliness and emptyness and an unlit Christmas tree”. Emotie, gigantische reflecterende brillenglazen en daarna een sublieme overgang, wat wensen we nog meer?

Op de tweede plaats: Last Christmas van Wham!

Een klassieker natuurlijk. Gebreide truien, massief haar en pure gezelligheid. Favoriet stuk: de zwoele blik op 01.57.

Op de eerste plaats: I’ll never break your heart (snow version) van The Backstreet boys

Geen echt kerstlied, wel winnaar in de categorieën Gebreide Truien, Oprechte Emoties & Echte Pijn, en Gayness.

Weekends zijn leuk. Ze zijn zoals weekdagen, maar dan thuis. En ze ruiken naar seks, alcohol en inertie. Het woord seks gebruiken in je tweede post is vast riskant.

Overdag, als ik per toeval niet achter de pc zit, lees ik meestal een aantal dingen tegelijk. Dit doe ik op verscheidene locaties zoals daar zijn het bad, het bed, de zetel en aan de eettafel. Ik geloof niet in vaste leesplaatsen. Mensen die een vaste leesplaats hebben weten niet wat ze missen.

Momenteel ben ik verslaafd aan Letermebashing. Donderdag schreef Tom Naegels een zalig opiniestuk getiteld “Kent die man dan geen schaamte?“. Dit weekend overtrof hij dat meesterwerk zelfs met “Grand Prix Leterme“.

Ik heb respect voor mensen die mij laten lachen.

Vlaamse bloggers hinken achterop naar het schijnt. Dat kan me niet veel schelen. Veel hinken ga ik niet doen. Hinken is voor losers en éénbenigen. Vooralsnog reken ik mezelf niet tot één van die categorieën.

Ik kan je vertellen wat ik dan wél van plan ben te doen met deze blog, maar dan krijg je al snel een clichébericht. En dat wil ik voorkomen. Toch minstens tot de derde post!

Avanti!